Aydınlara çağrımdır!..

Yenilmiş insan Tanrısını kaybetmiştir…

 Son zamanlarda lanetli bir kötümserlik, insanların ruhunu sarmış…

Özellikle aydınlar…

Bir yenilgi ve ardından bir teslimiyet içerisindeler. İnanmış ve tutunmuş oldukları değerlerin yok olduğunu eriyip dağıldığını zannediyorlar.

Pusulasını kaybetmiş gemi gibi kıyısını göremedikleri denizde bir o yana bir bu yana savrulup duruyorlar.

Kime baksam, fikri askıda; öfkesiyle konuşuyor.

Doğru bir ışığın ardından yanlış yöne gittiklerini göremedikleri için, şimdi ateşe kızıyorlar.

Vatanınız ile öfkeniz arasına sıkışmayın…

Hatta, vatanınızı öfkenize kurban etmeyin.

Siz aydınsınız, aydın gibi düşünmeli ve aydın gibi davranmalısınız.

Her şey yerli yerinde olsaydı, sizlerin ne değeri kalırdı.

Şimdi “altın ile bakırın ateşe düştüğü an…”

Ateşin sorumluluğu yoktur; erdem ve kabahat bizi oluşturan hamurun mayasındadır.

Ya altından oluşmuşuz ya da bakırdan…

Lütfen “Edebiyatın kutsal üçlüsü olan “şöhret, tiraj ve paraya” teslim olmayın.

Başarıların değil, fikirlerin peşinden koşun.

Başarılar, “Sayısal çoğunluk gibi” insanlığı felakete sürükleyen sonuçlardır;

İnsanlık ancak fikirlerle kalıcı saadet ve özgürlüğe ulaşabilir.

Kötü hedeflerin başarılı olmak gibi amaçları vardır, ancak iyi hedeflerin insanlığı refah ve mutluluğa götürmek gibi bir idealleri bulunur.

Ve bu ideale ulaşmak için çıkılan yol, başarısızlık taşlarıyla döşelidir.

Unutmayın ki dünyaya hâkim olan güç değil, ortak ülkü ve ortak inançtır.

Gücün maliyeti çok ağır, ortak ülkünün maliyeti ise vatanına ve halkına inanan bir yürektir.

Bugün güç ile iktidar olanlar, bunu korumak için dünyayı ateşe vermekten çekinmeyenlerdir.

Başarı basamakları ile elde ettikleri “fikirden yoksun” güçleri hem onları doğuran beşik hem de mezarları olmuştur.

Yüreğinize güvenin, kötümserliğin zincirinden kurtulun…

İşgalden kurtulmanın ilk koşulu, zihnimizin işgalden kurtuluşudur.

Yenilmiş bir insan, gözlerindeki ışığı kaybetmiştir;

Yenilmiş bir insan, yüreğindeki inancı, ona yol gösteren fikri, yönünü kaybetmiş insandır.

Yenilmiş insan Tanrısını kaybetmiştir.

Korkmayın; zeytinin yeniden filizlenmesi için karabatağın dışkısı olmaktan,

Sistemin çarklarında, sıfır ahlaklı birine dönüşmektense mekanizmanın cürufu olmaktan…

Korkmayın!

İstiklal Marşı’nda “Korkma” diye başlar.

Güvenin ve inanın; Vatanınıza… Halkınıza… Yüreğinize…